Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2011

Την ώρα που οι συντεχνίες ακόμη «ψάχνονται», ο εθνοχώρος εκποιείται. «Στρώνεται» στη Θράκη και τη Μακεδονία, ο αγωγός του Αζερμπαιτζάν.

Την ώρα που οι συντεχνίες «κατεβάζουν» ακόμη τους εργαζόμενες, σε καθημερινές κινητοποιήσεις-περιφορές, με στόχο και περιεχόμενο διεκδικητικό, αντί του ανατρεπτικού.

Την ώρα που «σωτήρες» και «μεσσίες» της «αριστεράς», νεοταξίτικης και παραδοσιακής, βασιζόμενοι στην – παλιά μου τέχνη κόσκινο – παλαιοκομματική, ΚΚΣΕειδούς, σταλινική λογική του τύπου,  «εγώ θα σας σώσω», παίζουν με την αγωνία του Λαού μας, πουλώντας φύκια για μεταξωτές κορδέλες, παριστάνοντας τώρα τους «πατριώτες».

Την ώρα που κάποιοι ετοιμάζουν την μετεγκατάστασή τους, ως μονίμου κατοίκου εξωτερικού, σε πολυτελή καταλύματα ανά την υφήλιο.
Την ώρα που ο Λαός προτιμά να αυτοκτονεί αντί να δρα.
ο ΓΑΠ και η παρέα του, σταθερά και αποφασιστικά, προχωρούν στην εκποίηση του εθνοχώρου, με πρώτη και σημαντικότατη κίνηση την εγκατάσταση του αγωγού της Trans Adriatik, στη Θράκη και στη Μακεδονία......

Ενός αγωγού που ξεκινά από το Αζερμπαϊτζάν, περνά από την Τουρκία, στην οποία ΔΙΟΧΕΤΕΥΕΙ φυσικό αέριο, εισέρχεται στον ελληνικό εθνοχώρο τράνζιτ (με παροχές μέχρι και μόνο την Κομοτηνή!!!), ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΔΙΟΧΕΤΕΥΕΙ φυσικό αέριο στην υπόλοιπη Ελλάδα (Θράκη-Μακεδονία-Ήπειρο) από όπου διέρχεται και καταλήγει στην Ιταλία μέσω Αλβανίας, για να διοχετεύσει σε όλη την Ευρώπη, φυσικό αέριο.
Ίσως τώρα κάποιοι να καταλάβουν τι σήμαινε η διακοπή του προγράμματος παροχής Ρώσικου φυσικού αερίου, από τον Αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης, ως πρώτη πολιτική πράξη του ΓΑΠ.
Ίσως τώρα κάποιοι να καταλάβουν τι σήμαινε η παρουσία του ΓΑΠ στο Αζερμπαιτζάν και τα «αγαπητηλίκια» με τον σουλτάνο Ερντογάν.
Ίσως τώρα καταλάβουν κάποιοι πως η περίφημη ΑΟΖ και ο διάλογος που ανοίχθηκε με «εθνική υπερηφάνεια» από τους ΓΑΠ και Χριστόφια, είναι η μεγαλύτερη παγίδα για την τελική εκποίηση του Αιγαιακού χώρου.
Ίσως τώρα καταλάβει ο δυστυχής λαός μας, πως το πρόβλημά μας – αυτό που σε κάθε τόνο λέει από την πρώτη στιγμή το Πατριωτικό Μέτωπο – δεν είναι απλώς χρέους, τρόικας και ΔΝΤ, αλλά πρόβλημα εθνικοαπελευθερωτικό.




Δεν υπάρχουν σχόλια: